ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر
محقق، مترجم. تولد: 1306، ارومیه. درگذشت: 1 خرداد 1371، آمریكا (سانفرانسیسكو). بهرام فره‏وشى فرزند على‏محمد فره‏وشى (مترجم همایون) كه رییس اداره فرهنگ ارومیه بود، در سال 1332 از دانشسراى مقدماتى اصفهان فارغ‏التحصیل شد. آنگاه ضمن تدریس در دبستان‏هاى تهران ابتدا در رشته‏ى زبان‏هاى خارجى و سپس در رشته‏ى زبان و ادبیات فارسى از دانشگاه تهران لیسانس گرفت. در همان سال‏ها هفته‏اى چند روز در محضر سید محمد فرزان حاضر مى‏شد و به همراه امیرحسن یزدگردى، محمداسماعیل رضوانى و اقبال یغمایى به مباحثه و تحقیق در دقایق و مشكلات متون فارسى مى‏پرداخت. چندى بعد به پاریس رفت و به اخذ درجه‏ى دكترى در رشته‏ى زبان‏ها و فرهنگ باستان ایران از مدرسه‏ى تتبعات عالیه‏ى دانشگاه پاریس نایل گردید و در این مدت از محضر استادان بزرگ پروفسور دو مناش و پرفسور بنونیست بهره‏مند بود. پس از بازگشت به ایران به دانشیارى در دانشكده‏ى ادبیات انتخاب گردید. و از آن به بعد وقت خود را به تدریس در دانشكده‏ى ادبیات دانشگاه تهران و تحقیق در رشته‏ى تخصصى و تألیف كتاب‏هاى خود پرداخت. در وهله‏ى اول اوقات خود را صرف نشر آثار ابراهیم پورداود كه به سبب پیرى نیازمند همكار جوان‏ترى بود، كرد و بخش دوم گاتها (شامل یادداشت‏هاى ابراهیم پورداود) را در سال 1336، سینا را در 1340، ویسپر را در 1343 منتشر ساخت. آنگاه فرهنگ پهلوى به فارسى كه حاصل بیست سال بررسى متون پهلوى بود در 1346، و فرهنگ به پهلوى را در سال 1352 به چاپ رسانید. آخرین اثر او ایرانوچ شامل 29 مقاله درباره‏ى ایران باستان در اسفند 1356 منتشر گردید. از آثار دیگر اوست: ترانه‏هاى شرقى (فرانتس توسن، 1336)، روبنسن كروزئه (دانیل دفو، 1334). وى همچنین مدتى برنامه‏ى «فرهنگ ایران زمین» را در سازمان رادیو و تلویزون اداره مى‏كرد. از كارهاى دیگر او اهتمامى است كه در چاپ كتاب ایران، كلده و شوش اثر مادام دیولافوا به ترجمه‏ى پدرش انجام داد كه در سال 1365 منتشر شد. از وى مقالاتى در مجلات مختلف از جلمه «بررسى‏هاى تاریخى» و «یمغا» به چاپ رسیده است. دكتر فره‏وشى گرفتار سرطان بود. در اوایل آذر 1370 براى معالجه به آمریكا رفت. در فرودگاه سانفرانسیسكو دچار سكته شد و به اغما رفت. او را به بیمارستان رساندند و پس از چند روز پزشكان شیمى درمانى را آغار كردند. با ابتلاء به ذات‏الریه سرانجام روز اول خرداد 1371 زندگى را بدرود گفت.